Ρε παιδιά, ας μην ξεγελιόμαστε.. .Ολοι όσοι δεν έχουν ζήσει με ζώο (όποιου τύπου) έστω και για λίγο στη ζωή τους, είναι έντονοι κρυφορατσιστές. Και λυπάμαι που τους λέω έτσι... Εγώ, λίγο λόγω πατέρα κτηνιάτρου (άσχετα που είναι πτηνοπαθολόγος και δεν πιάνεται με γατιά και σκυλιά), μεγάλωσα από μωρό με ένα κανισάκι μέσα σητν ίδια περπατούρα. Τώρα έχω 2, και περνάμε τέλεια! Αλλά αυτό που μου συνέβη κι εμένα...
Η μικρή μου, ένα yorkie, που είναι 6 μηνών και μόλις 1300 γραμμάρια (τόση ενέργεια που καταναλώνει...!), και ίσως από τα πλέον φιλικά και παιχνιδιάρικα της ράτσας της, γιατί έχω ακούσει για αρκετά βαριεστημένα yorkshire terriers.. Την είχα στην παραλία της Λάρισας, και είχε βρει παιχνίδι λοιπόν... έσκαβε από τα δεξιά της ξαπλώστρας, τη φώναζα, πήδαγε επάνω στην ξαπλώστρα και στην άλλη πλευρά, και έσκαβε κι από την άλλη!!! Κι αν τύχαινε κι έσκαβα εγώ στις τρύπες της, καθόταν στην ξαπλώστρα μου και μου γάβγιζε!!!
Μέχρι που μας είδε ο σερβιτόρος, και μας έκανε παρατήρηση, γιατί το σκυλί ήταν επάνω στην ξαπλώστρα... Αφού τον πιάσαμε με το καλό και δεν καταλάβαινε, όπως ήταν φυσικό τα μαζέψαμε και φύγαμε...
Το αποκορύφωμα βέβαια ήταν σε πλοίο της γραμμής. Δεν θα αναφερθώ, για λόγους διαφήμισης... Μια κυρία λοιπόν, όπως καθόμασταν με την αρραβωνιαστικιά μου και τη Μπουμπού στο σαλόνι, και μας είχαν πλακώσει 3 παιδάκια και την χάιδευαν στην αγκαλιά μου, ήρθε να περάσει, και κοιτώντας μας με ένα ύφος 10 καρδιναλίων, γυρίζει και λέει κατά λέξη: ΝΟΜΙΖΑ, ΠΩΣ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΔΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ΣΤΟ ΚΑΡΑΒΙ, ΚΙ ΟΧΙ ΕΔΩ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΜΑΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!..... Μου γύρισε τα μάτια ανάποδα, ειλικρινά... Της λέω ήρεμα και ευγενικά, σεβόμενος τα κιλά της, πως το σκυλί δεν είναι κάτω, είναι στην αγκαλιά μας, και δεν ενοχλεί κανέναν. Και αυτή να επιμένει πως και πάλι, δεν ήξερε τι ασθένειες μπορούσε να κουβαλάει το σκυλί. Οι άλλοι εν τω μεταξύ, την άκουσαν, γιατί είχε και έντονο τόνο, σαν να ήθελε να επιδειχθεί πως εκτελεί κοινωνικό έργο, προσπαθώντας για την απομάκρυνση του.... λύκου (βλέπε διαφήμιση της ΔΕΛΤΑ!!) από τον κόσμο!... Ε, εκεί δεν άντεξα κι εγώ, και της απαντάω στον ίδιο τόνο: ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΤΟ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΑΣ ΤΑΜΕΙΟ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!!!! Με κοιτάει αυτή, κολλάει, μου λέει "Τι σχέση έχει αυτο;". και της απαντώ με το διαβατήριο και το βιβλιάριο υγείας της Μπουμπούς στο χέρι: "Εχει σχέση, πως εκτός του ότι έχω εγώ μαγαζί με κτηνιατρικά είδη, ο πατέρας μου είναι εδώ και 38 χρόνια κτηνίατρος, και άλλος κτηνίατρος έχει βεβαιώσει πως το ζώο ´έχει κάνει όλα τα εμβόλιά του και είναι ασφαλές για να ταξιδεύει, σε θεωρώ απειλή να κάθεσαι και να μιλάς πάνω από τα παιδάκια και το σκυλί μου και τη γυναίκα μου κι εμένα, γιατί δεν ξέρω τι ασθένειες κουβαλάς. Λοιπόν, θέλω να δω το βιβλιάριο υγείας που να με βεβαιώνει πως ΕΣΥ είσαι μια χαρά στην υγεία σου και έχεις το δικαίωμα να ταξιδεύεις, όπως βλέπεις εσύ για το σκυλί μου".
Η συνέχεια, λίγο πολύ, αναμενόμενη... Ο κόσμος να χειροκροτάει και να γελάει, κα;ι η τύπισσα να μην ξαναεμφανίζεται κοντά μου! Μόνο ένας του καραβιού που κανόνισε να μας στείλει, για να μας παρακαλέσει να βάζαμε αν μπορύσαμε το σκυλάκι μέσα στην τσάντα μεταφοράς του, για να μην δημιουργείται θέμα! Κι αυτός, αφότου έπαιξε λίγο μαζί της!
Τελικά, λίγο πολύ έτσι θέλει ο κόσμος για να αρχίσει να βάζει μυαλό... Αρκεί βέβαια να προσέχουμε κι εμείς τα σκυλάκια μας, και να έχουμε το όπλο του διαβατηρίου ή του βιβλιάριου υγείας στο χέρι!